فصل شکستن من

فصل مردن و برگ ریزان عاشقی من است

می آید نسیم پاییزی باسفیرمرگ

که فصل خاموشی روزهایی آخره عاشقی است

اینک :زردی رخسار مرا می بینی با چشمان پراز شبنم اشک صبحگاهی

با تنی تنها و خاموش در زیره چنگال های پاییزیی عشق

تو مرا میشناسی

روزگاری حنجره ام نوایی تو بود

باسروده های عاشقانه

واکنون می بینی مرا خاموش وبی صدا

در مقبره ای تنهایی

رهاشده وخاموش.

نوشته شده در یکشنبه سوم آبان 1388ساعت 9:41 توسط مجید| |