آن نیز از طالع ما  افتاده است

داری لب ودندان ودهان شیرین

تلخی زبانت از کجا افتاده است

..... ازت انتظاری این چنینی نداشتم

دلگیرم کردی

اگه دلت جایی گیره

من مزاحمت نیستم کاش این همه سال جدایی رو توام با دردو رنج جدایی نمی کشیدم

برام سخت رفتند

اما :به خاطره دوست داشتند

وبرای دل خوشی تو اگه باشه

می رم کنار

فقط بدون زندگی من تو بودی

توی حرفات یه اما می درخش

نگفتی امات واسه ای چی

توی که اگه من دیر بهت جواب می دادم

خودتو خلاص می کردی وتا دم مرگ منو می ترسوندی

بی وفایی رو از مردا بیشتر از دهن شما می شنیدیم

اما:بی وفایی خانما ؟؟؟؟؟//

آخرین حرفتو بزن

دلم می خواست دوستایی وبلاگ نویسم  خودشون بیاندو قضاوت کنند

ببینند آرشیوه منو

که چقدر من از دوری تو نوشتم

گاهی منو از بس احساساتی می نوشتم بهم می گفت تو یه خانمی نه یک مرد

برای همه سوال برانگیز بودش

وحالا اونی که از جونم براش از باران احساسات داشتم

دیگه داره فراموشم می کنه 

شاید از زیادی حرفام خسته ای

از این زیادی احساسم

از دوست داشتن بیش از حدم

توی همواره بهم می نوشتی

تو جونمی عمرمی دنیایم تویی

و خیلی حرفایی دیگه حالا چی شد داری فراموشم می کنی

عیبی نداره تو برو هر جا که دوست داری برو

اما اینو بدون

دلم خانه ای توست

هر وقت پشیمون شدی برگرد

من بازم برات می مونم

اگه با جداایت ورفتند تورو بیشتر به آرزوها می رسونه

من راضی می شم

اما هر وقت پشیمون شدی

من منتظرت می مونم

قطره اشکی می رود
وصدایی گرفته ای که
او را بدرقه می کند
سفیری می رود به دیار معشوق
وحنجره ای می سوزد
گاه شعله می کشد طنین فراموشی عاشق
ونسیم بر دامن خود میبرد اشکهایی شکسته را