تبليغاتX
محبوب من
محبوب من

شعر وخاطرات

امشب هزاراي كاش را زمزمه كردم

امشب هزار اي كاش را جستجو كردم

امشب هزاران روز را چرخيدم

امشب هزاران دل را گذاشتم

امشب هزاران بغض را شكستم

امشب هزاران راز را نگفتم

امشب نگاهم را كلامم را

امشب صدايم را هوايم را دزديدم

امشب خيالم را نگارم را

كابوس شبها روياي روزهايم را دزديدم

صداي شكستنم همدم روزو شبم را دزديدم

اما اي كاش

امشب اشكهايم هم تنهايم نمي گذاشتند

امشب هزاران اي كاش را زمزمه كردم

اما اي كاش

اين قصه كه آغازي نداشت پاياني هم نمي داشت

مهدي سهلي

نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم آذر 1384ساعت 10:17 توسط مجید| |

يك نگاه وطنين يك صدا

دلي را لرزاندو

رقص باد بوي ياس آبي آسمان آرامش رنگين كمان

را معني كرد

اما ناگهان

سكوت خواست چيزي نگوي

سنگيني سكوت بر دل وروحم چيره گشت

دل گفت دوستش بدار

اما

سكوت گفت:آنگاه دلي ديگر مي شكند

ووقتي دل ديگر شكست

محبوبت مي شكند

دل گفت:چگونه فراموش كنم كه ارامش رنگين كمان

وآبي آسمان رانتوان فراموش كرد

سكوت گفت:اگر سياهي شب را بخواهي ديگر ابر رقصاني در آسمان نمي بينيد

دل گفت:خلوت شب را چه كنم

پس روياي شبانه به من ده!!

سكوت گفت:تو نتوان روياي داشته باشي كه متعلق به ديگري است

پس نبايد دوستش بداري…………

اما دل نافرمان گستاخي مي كندوآن گاه

تمام روزو شب را به دنبال اويم

فرمانرواي اين سكوت چه با شكوه است و

بندگي دل من چه غريبانه

تو نزديك من ومن به دنبال تو

با تو ام هر كجا وهر زمان

اما چه مي توان كرد……..

كه بي توام هر كجا وهر زمان

اين است تاوان گستاخي من

از الهام   کاکایی

نوشته شده در یکشنبه بیستم آذر 1384ساعت 10:38 توسط مجید| |

چشم به کوچه باغهای پاییزی

اندیشه بی تو بودن

گذر از کنار نیمکت یادگار با تو بودن

ومن در اندیشه تو

وقتی که با تو قدم به باغ رندگی می گذاشتم

واکنون در این خیابان نیمه خاموش

بی تو باید فکر کنم

روی این نیمکت یادگار

وقتی با تو بودم

چه نغمه های عاشقانه ای بودکه

من برای تو داشتم

وکنون توی این

لحظه های تنهایی وبی تو بودن

باید بنشینم واندیشه کنم

اندیشه عشق تورا

اندیشه ای که در تنهایی هایم

           با من است

من:

روی این تکه های کاغذ قصه های باتو بودن را

مرور می کنم

 وبا اشکهای برای تو می ریزم

وبا زمزمه های که از جدایی ات دارم

آری من روی این نیمکت یادگار

خط تو را می خوانم

وبا ستارگانی که آن شب

با من وتو بود

زمزمه می کنم

زیره این روشنایی شب

توی این سکوت بجا ماند

در این جاده خاموش و بی صدا؟!؟!

نوشته شده در شنبه دوازدهم آذر 1384ساعت 10:10 توسط مجید| |

شور یک زندگی

         یک پیمان با هم بودن

               شروع یک صبح دیگر

                   واین بار :     با تو بودن

                        به تو می اندیشم

                             به نیمه ماه روشن

                                 که با من بخوانی

                                    سروده یک پیمان را  ؟؟؟؟؟!!!!!!!!

نوشته شده در چهارشنبه نهم آذر 1384ساعت 8:22 توسط مجید| |

بر شیشه پنجره خانه ات کوبیدم

       من از آسمان گرفته باران آمدم

            من اشک ابر م

                    اشک زندگی

    آمدم تا بگویمت

           شنیدم ندای یار را

    ومن که بی طاقتم

   به چشمانت بنگر

               که معشوقه ام در چشمان توست

   وقتی نم به دیدگانت آمد

           وآب عشق به چشمه زلال چشمانشکوفا شد

   تن من:  

            از فغان یار تنها لرزید

            آمده ام به دیدار او

من به دیدار تو آمده ام

 اینک بنگر مرا :

              که بر پنجره خانه ات انگشت می زنم

             بیا در کنارم

              وبه پیچش  فغانم  بر شیشه پنجره خانه ات بنگر

              که همانند پیچش یار من بر گونه های پر مهرت

               می ماند

              وبا به انتهای عمرم   به اشک ریخته ات

              بر زمین بنگر

             که من با رفتنم به آسمان

             به او خواهم پیوست

              وتو را از بی مهریهای آمده

                به خواب زندگی خواهم برد

              از گرداب زندگی !!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟

نوشته شده در یکشنبه ششم آذر 1384ساعت 9:5 توسط مجید| |

با ابرهای بارانی ام به پنجره اطاق خانه ای تو ميزنم

تا با نفير آرامشم

بخوانمت به نيازم

که با من باش

ومرا به خانه ات ببر

من برای تو ارامش باران را دارم

انهنگام که ابرهای آسمانی ام می ايند

وبرای ات از محبت می گويند

با من باش ای ابرهای محبت باران

نوشته شده در چهارشنبه دوم آذر 1384ساعت 13:43 توسط مجید| |

ز اندوه شبها رها كن مرا

صدا كن صدا كن كه تا بوده ام

دمي بي خيال نياسوده ام

صدا كن كه اميد ديدار نيست

در اين ابر ماهي پديدار نيست

صداي تو از پشت ديوار ها

بود يادي از روز ديدار ها

صداي تو از سرزمين هاي دور

مرا مي برد تا ديار سرور

زمن ياد كن اي پرستوي من

كه ياد تو خيزد زهر موي من

پردي ز گلزار ما سوي دشت

وليكن نداني چه بر ما گذشت

مهدي سهيلي

نوشته شده در سه شنبه یکم آذر 1384ساعت 13:20 توسط مجید| |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت